Kendimi bildiğim kadarım. Bazen kocaman, bazen ufacık, bazen derin, bazen sığ. Vaktim, sadece denemeye yetecekmiş gibi. Kişiliği olmayan ruhun yolu hep kestirme. Yolda olduğu her an, soru sormaya hazır ve kendini öğrendiklerinin ötesinde görmeye meraklıdır insan. Doğası sakinliktir. Zihin tarafından uyuşturulmadığı müddetçe, kendinin peşinde koşar. En çok içini merak eder, en çok kendisiyle haşır neşir…
İlişkilerin dilemması hız kesmeden devam ederken; hepimiz, nasıl birbirimizi daha derinden anlarız ya da nasıl daha konforlu bir aşk yaşarız onun derdine düşüyoruz. Hem anlaşılmak isterken, hem de anlaşılmamak ve kendimizi saklamak için, elimizden geleni ardımıza koymuyoruz. Konuyu bir de; farklılaşma açısından ele alalım ne dersin? Birbirimize yakınlaşmak için, aynı düşünmek zorunda olmadığımızı, anlamaya…
Benlik farklılaşması; Düşünceler ve hisler arasındaki ayrımı, akılcı bir şekilde yapabilmek demek. Zorlayıcı hisler karşısında, tepkisel olmadan, düşünceler hakkında konuşabilmek demek. Aynı fikirde olmayan insanlar arasında, dışlanmış ya da reddedilmiş hissetmeden, düşünceler hakkında konuşabilmek ve diğer kişilerin fikirlerini sakince dinleyebilmek demek. Hepsinin ötesinde, kök ailemiz ile benzer fikirde olamayacağımızın; anne, baba ve kardeşlerden daha…
İnsan; ömrünü başından sonuna kadar, güven ve onaylanma ihtiyaçları arasında sürüklenerek geçirir. Tüm çabası, kendini ait hissetmek ve bu ait olduğu yerde, bir nebze güvende olmaktır. Bunu sağlayabilmek adına; önce annesinin gözlerinin içine bakar. Sonra yaşıtlarına ve bu da yetmedikçe partnerinde arar cevabı. Bir başkası üzerinden, kendini var etmeye çalışan insanın kaderi, yine bir başkasına…
İlk olarak şunu söylemek gerekir ki kültürümüzün problem çözmekle ilgili öğrettiği yolların bir çoğu ne yazıkki işlevsel değil. Yaygın inanışlardan biri; Uzun süredir yaşadığımız, değiştirmek için çok uğraştığımız halde değiştiremediğimiz davranışlarımız/düşüncelerimizin doğuştan getirdiğimiz yapılar olduğudur, bu nedenle de uğraşmanın boşuna olduğunu, ne yaparsak yapalım değişmeden kalacaklarını savunuruz. Bu yazımda kullandığım görseli de bana hep mucizevi…
Hayatın, kıymet verdiğin şeylerin peşinden tutkuyla giderek mi yoksa göz göze gelmekten korktuğun duygularından kurtulmaya çalışarak mı geçiyor? Zor. Yaşamı bu kadar zor kılan şey var olan sorunlarla yüzleşme ve onları çözme sürecinin acı verici olmasından kaynaklanır. Çoğumuz, onların kendiliğinden yok olacaklarını umarak, onları göz ardı ederek devam etmeye çalışırız. Hatta bize yardımcı olması için…